Bekend maakt bemind. Over partnerkeuze

Partnerkeuzepartnerkeuze. blog anna beeftink

We denken dat we onze partner gekozen hebben om zijn of haar humor, leuke glimlach of prachtige figuur. Als we echter de oude familiealbums erbij halen, blijkt er misschien wel heel iets anders aan de hand te zijn. Hoe gaat partnerkeuze in zijn werk, hoe wordt ‘liefde op het eerste gezicht’ verklaard en wat gebeurt er bij een steeds terugkerende foute partnerkeuze?

Blauwdruk

Mensen hebben een soort ‘blauwdruk’ in hun hoofd van hoe hun partner moet zijn. Dit gaat verder dan alleen het ‘type mens’ dat je aantrekkelijk vindt. De blauwdruk bevat een mix van onder andere culturele waarden, uiterlijke kenmerken, vaardigheden en karaktertrekken.
Uit de praktijk komen verhalen van mensen die gaan graven in familiefoto’s of -verhalen en verbazingwekkende overeenkomsten zien tussen ouders of grootouders en hun partner. Overeenkomsten die pas dán duidelijk worden en zeker niet bij de eerste ontmoeting opvielen. De partner blijkt net zo’n rekenwonder als de grootmoeder, de partner lijdt net als de vader aan ADHD, de partner lijkt sprekend op de reeds lang overleden grootvader, hij draagt zelfs dezelfde vreemde snor.

Een voorbeeld uit de praktijk

Een vrouw vindt in haar familiealbum een jeugdfoto van haar vader, hij is daar een jaar of vier en staat trots naast een houten stepje. Zij herinnert zich een foto die haar partner haar ooit heeft laten zien. Eenzelfde jongetje, dezelfde donkere krullen en flapoortjes. Ze legt de foto van haar vader op de eettafel.
Als haar partner thuiskomt vraagt hij ‘hé, ben ik dat?’
‘Nee’, zegt de vrouw, ‘Het is mijn vader’ De vader van de vrouw blijkt (achteraf gezien) op jonge leeftijd het sprekend evenbeeld van de echtgenoot, terwijl ze in het heden niets van elkaar weg hebben.

Herkenning op onbewust niveau

De blauwdruk in ons hoofd geeft ons een bepaalde herkenning bij een eerste ontmoeting, het is alsof we elkaar al veel langer kennen. Bekend maakt bemind. Dit verklaart tegelijkertijd ‘liefde op het eerste gezicht’, wat eigenlijk (maar minder romantisch) herkenning van je eigen blauwdruk is. Liefde op het eerste gezicht heeft daarmee veel meer met jezelf te maken dan met de ander. Op onbewust niveau heb je de ander als ‘bekend’ herkend. ‘Het is alsof ik je al jaren ken’ is dan ook een veelgehoorde uitspraak.

De foute partner

Deze blauwdruk heeft ook een keerzijde. Deze keerzijde laat zich zien bij degenen die in hun jeugd slecht behandeld zijn door hun familieleden of binnen de kring van mensen waarin ze zijn opgegroeid. Degenen die in hun jeugd te maken hebben gehad met alcoholproblemen, geestelijk of lichamelijk misbruik, een afwezige ouder of een ouder die teveel een beroep heeft gedaan op hen als kind. Ook zij herkennen ‘hun toekomstige partner’ op het eerste gezicht. Hun onderbewuste geeft het juiste signaal: dit is iemand die lijkt op de mensen om mij heen. De gedachte die zij er automatisch en onbewust aan koppelen is echter ónjuist: ‘hij of zij zou een geschikte partner voor mij kunnen zijn’.

Het patroon doorbreken

Ben jij in een dergelijke omgeving opgegroeid, dan is in jouw geval de ‘bekende’ omgeving een ‘slechte’ omgeving. Op het moment dat het gevoel van herkenning zich aandient, zou je  hard weg moeten rennen. Dit is lastig omdat je intuïtief geneigd bent tot toenadering. Het is tevens de reden dat ‘foute’ patronen zich hardnekkig blijven herhalen binnen families. Herkenning van het patroon is de oplossing. Zodra je je er bewust van bent, wordt de aantrekkingskracht vanzelf minder en kun je er afstand van nemen.

Vind je deze blog interessant? Dan graag delen!