Wat is er met jou aan de hand? Over het lezen van emoties

‘Ik zie dat je verdrietig bent’ zeg je tegen een vriendin. ‘Nee, ik heb nieuwe lenzen,’ is het antwoord.

‘Zeker een feestje gehad gisteren?’ vraag je een collega omdat je dikke wallen onder zijn ogen ziet. Je kunt jezelf wel voor je hoofd slaan als het antwoord is: ‘Nee, mijn broer is gisteren overleden.’

We gaan er zó van uit dat we emoties van andermans gezicht kunnen aflezen, dat we vaak vergeten te vragen of we het wel bij het rechte eind hebben. Hoe staat het met het herkennen van emoties?…

“Wat is er met jou aan de hand? Over het lezen van emoties” verder lezen

De eenling en het groepsmens, over het respecteren van elkaars ruimte

persoonlijke ruimte- anna beeftink Een mus ziet een uitnodigende boomtak van een grote eik en landt voor een korte rustpauze, hij heeft de hele tak voor zichzelf…heerlijk!

Territorium

Een tweede mus komt aanvliegen. Ook hij ziet de uitnodigende boomtak, maar tevens zijn collega-mus. Hij zoekt een plekje op de tak, zo ver mogelijk bij mus 1 vandaan en gaat lekker zitten. Mus 3 heeft de uitnodigende tak gespot, vliegt aan en landt, precies tussen de andere twee mussen in. Alle drie de mussen verschuiven wat, zodat de ruimte tussen hen in zo groot mogelijk is. Respecteren van elkaars territorium heet dat, het is natuurlijk gedrag…toch?

“De eenling en het groepsmens, over het respecteren van elkaars ruimte” verder lezen

Ik zie, ik zie, wat ik niet zie…over fouten in de waarneming

Je fouten in de waarnemingdenkt dat je de werkelijkheid om je heen registreert als een camera,  uitspraken als: ‘ik heb het zélf gezien’ en ‘ik was er zelf bij’ moeten dit aannemelijk maken. Helaas…het is niet zo. De kwaliteit van onze waarneming blijkt belabberd in bijvoorbeeld getuigenverklaringen. We registreren de werkelijkheid niet, we construeren een eigen hoogstpersoonlijke werkelijkheid op basis van herinneringen, voorkeuren, cultuur en aangeleerd gedrag. Wat doen we fout?

“Ik zie, ik zie, wat ik niet zie…over fouten in de waarneming” verder lezen

De doodloper. Angst voor stoppen met werken.

Doodloper. Angst voor stoppen met werken. Anna Beeftink‘Ik ga stoppen op mijn 65e en dan gaan we leuke dingen doen…nog een páár jaar…’. Jouw woorden hoewel je al heel lang veel meer hebt verdiend dan je ooit kunt uitgeven. Voor het geld hoef je het echt niet meer te doen. Toch werk je op volle kracht door, waarom? ‘Het gaat me zo gemakkelijk af’ zeg je, je vindt je werk geweldig. Bovendien is het ‘onmogelijk’ minder te gaan werken’, zeg je, daar gaan je klanten/ de baas/ je collega’s niet mee akkoord. ‘Ik doe het ook voor jou’ zeg je. Maar ergens klopt er iets niet in dit verhaal…

“De doodloper. Angst voor stoppen met werken.” verder lezen

Als de laatste ouder overlijdt…de pionnen worden verzet.

overlijden laatste ouder

Mocht je het gevoel van onsterfelijkheid nog bezitten, dan is dit na het overlijden van de laatste ouder in één klap verdwenen. Je bent een generatie opgeschoven. Het is  een moment van gemengde gevoelens, verlies, vrijheid, eenzaamheid, opluchting, ongeacht of het een dierbare ouder betreft of iemand van wie je al lang geleden afstand hebt genomen. Er kunnen echter dingen gebeuren waar je niet op hebt gerekend…

“Als de laatste ouder overlijdt…de pionnen worden verzet.” verder lezen

Meneer u ruikt niet zo fris. Over het taboe van geur.

Zeg je het als je gesprekspartner uit zijn mond stinkt? Wanneer je danspartner veel teveel parfum op heeft? Als de winkelbediende op de vers-afdeling een ranzige lichaamsgeur heeft? Als de ober naar rook stinkt? Waarschijnlijk niet, het is ‘not done’ en ongevraagd advies wordt niet op prijs gesteld. Waarom werkt een onprettige geur zo afstotend? “Meneer u ruikt niet zo fris. Over het taboe van geur.” verder lezen

Bekend maakt bemind. Over partnerkeuze

Partnerkeuzepartnerkeuze. blog anna beeftink

We denken dat we onze partner gekozen hebben om zijn of haar humor, leuke glimlach of prachtige figuur. Als we echter de oude familiealbums erbij halen, blijkt er misschien wel heel iets anders aan de hand te zijn. Hoe gaat partnerkeuze in zijn werk, hoe wordt ‘liefde op het eerste gezicht’ verklaard en wat gebeurt er bij een steeds terugkerende foute partnerkeuze? “Bekend maakt bemind. Over partnerkeuze” verder lezen

Zou je niet eens…? Over passieve agressie

Passieve agressieAnna Beeftink, over Passieve agressie

‘Zou je niet eens wat aan je haar doen? ‘Zou je niet eens gaan solliciteren?’ ‘Zou je niet eens gaan sporten? Zou je niet eens wat langere rokken gaan dragen op jouw leeftijd? Het slachtoffer van een zou-je-niet-eens-opmerking voelt zich (terecht) aangevallen en gaat meestal in de verdediging. Wat betekent het zinnetje? Wat wordt er gezegd en wat wordt er werkelijk bedoeld…? “Zou je niet eens…? Over passieve agressie” verder lezen

Komt een mens bij de dokter…over onprofessioneel gedrag.

professioneel gedrag arts

Een staaltje van  niet professioneel gedrag: Een vrouw van een jaar of 50 gaat naar haar huisarts omdat ze al een poos kortademig is, ze komt haast de trap niet meer op. De huisarts verwijst haar naar een ziekenhuis in de buurt . De vrouw ondergaat  daar vele onderzoeken. Na twee weken mag ze terugkomen voor de uitslagen. Op de afgesproken dag komt de behandelend arts haar uit de wachtkamer ophalen. ‘Het is druk’, zegt hij, ‘alle spreekkamers zijn bezet’. De vrouw mag plaatsnemen op een krukje in de gang. Mensen lopen langs haar heen, de arts gaat voor haar staan en meldt… “Komt een mens bij de dokter…over onprofessioneel gedrag.” verder lezen

Nieuwe borsten en oud zeer. Over een goed zelfbeeld

borstvergroting en zelfbeeld ‘Die mevrouw heeft nieuwe borsten voor haar verjaardag gekregen’ schiet er wel eens door mijn hoofd als er op een kille dag op straat  opeens een opvallend groot, bloot en niet bij het postuur passend decolleté voor mijn ogen opdoemt.  Is boven dat decolleté dan ook nog een ontevreden blik aanwezig, dan rijst de vraag: ‘Hoe staat het met het zelfbeeld?’

“Nieuwe borsten en oud zeer. Over een goed zelfbeeld” verder lezen